Czym różnią się cegły klinkierowe od elewacyjnych?

Czym różnią się cegły klinkierowe od elewacyjnych?
Cegły elewacyjne (licowe) zwane też potocznie cegłami klinkierowymi to bez wątpienia jeden z najtrwalszych i najpiękniejszych materiałów jakie możemy zastosować do wykończenia elewacji domu. Elewacja z klinkieru jest nie tylko niezwykle trwała i piękna ale cegła pozwala też bez ograniczeń kreować architektoniczne detale, pozostając jednocześnie w harmonii ze środowiskiem naturalnym, z którego sama pochodzi. Zdrowa cegła ceramiczna na elewacji to zawsze dobry wybór.

W ofercie marki Terca znaleźć można ponad 200 różnorodnych wzorów cegieł elewacyjnych, które różnią się między sobą formatami, kolorami czy fakturą powierzchni licowej. Zawsze jest to wynikiem bądź rodzaju surowca (gliny) bądź procesu produkcyjnego. Różnią się także parametrami technicznymi, np. nasiąkliwość, która dzieli cegły na dwie grupy: elewacyjne i klinkierowe. Gdzie jakie stosować, czy ta różnica ma znaczenie i dla kogo wyjaśniamy poniżej.
Cegła elewacyjna, ręcznie formowana Brugia
Cegła elewacyjna, ręcznie formowana Brugia

Co to jest klinkier?

Cegły elewacyjne (inaczej licowe) to takie,  które są eksponowane na zewnątrz, bez zabezpieczenia, czyli nie tynkowane. Cegły klinkierowe należą do grupy cegieł elewacyjnych i różnią się od nich przede wszystkim nasiąkliwością oraz wytrzymałością mechaniczną.
 
W polskiej literaturze fachowej nadal funkcjonuje taki umowny podział i uznaje się, że cegła klinkierowa to ta, która charakteryzuje się niską nasiąkliwością czyli ≤ 6%, dużą wytrzymałością mechaniczną oraz odpornością na surowe warunki atmosferyczne (mrozoodporność). Słowo klinkier wywodzi się od holenderskiego słowa „klinken” które oznacza „dzwonić”. Cegły klinkierowe posiadają bowiem również charakterystyczny, metaliczny dźwięk podczas uderzania cegieł o siebie, co świadczy o ich twardości.
Poprzednia, już nieobowiązująca, Polska Norma PN-B-12061:1996 „Wyroby budowlane ceramiczne. Cegły i kształtki elewacyjne” określała wymagania dla cegieł klinkierowych. Różnica w wymaganiach dla cegieł klinkierowych i innych cegieł elewacyjnych polegała na niższej nasiąkliwości (do 6%) i dużej wytrzymałości na ściskanie (minimalna klasa to 25). Norma ta została wycofana ze zbioru polskich norm w kwietniu 2006 i zastąpiona nową, obecnie obowiązującą normą europejską.
 
Aktualna norma europejska dotycząca tych cegieł PN-EN 771-1 „Wymagania dotyczące elementów murowych - Część 1: Elementy murowe ceramiczne” dotyczy wszystkich ceramicznych elementów murowych – cegieł i pustaków. Norma ta zawiera podział na elementy ceramiczne do murów zabezpieczanych i niezabezpieczanych (czyli właśnie z cegieł elewacyjnych), nie zawiera rozróżnienia i definicji cegieł elewacyjnych czy klinkierowych.
Cegła klinkierowa Cumulus
Cegła klinkierowa Cumulus

Gdzie stosuje się klinkier?

Niższa nasiąkliwość cegieł klinkierowych powoduje, że są one bardziej odporne od cegieł elewacyjnych (o wyższej nasiąkliwości) na bezpośrednie działanie wody czyli na stały kontakt cegły z wodą, który ma miejsce tylko w budownictwie hydrotechnicznym, czyli np. kanałach, nabrzeżach rzek, przepompowniach, etc. Dzięki niskiej nasiąkliwości i twardości cegły klinkierowe są mniej podatne na przebarwienia czy porastanie glonów, stąd na tego rodzaju inwestycje są wybierane cegły klinkierowe. O wymaganych parametrach cegieł decyduje architekt na podstawie m. in. analizy warunków stosowania.

Cegła ceramiczna Terca na elewacji domu

Parametry cegieł elewacyjnych są w zupełności wystarczające by stosować je na elewacji domu jednorodzinnego czy budynku wielorodzinnego w każdych normalnych warunkach. Tam, gdzie nie występuje bezpośredni kontakt elewacji z wodą nie ma konieczności stosowania cegieł o niższej nasiąkliwości.
 
Wszystkie cegły elewacyjne w ofercie marki Terca są mrozoodporne a ich nasiąkliwość mieści się w przedziale od ≤ 6% do ≤20%. Z powodzeniem mogą być one stosowane zarówno na elewacjach jak i elementach małej architektury ogrodowej czy wewnątrz domu.
 
W ofercie Terca znajdują się także cegły pełne (produkowane w zakładzie w Toruniu), których nasiąkliwość wynosi nawet ≤ 4% dzięki temu mogą być i są z powodzeniem stosowane w budownictwie hydrotechnicznym i wszędzie tam gdzie mamy do czynienia z bezpośrednim działaniem wody na cegły. Przykładem takiej realizacji jest budowa kanału rzeki Raduni w Gdańsku.

Polecane informacje